wat is dat nu, dat ‘zwarte koffie’ principe ?

Elk bedrijf heeft zo haar kroonjuwelen, en bij inno.com zijn dat de mensen. Er is een zekere mengeling van verbetenheid, pragmatisme en menselijkheid die ik telkens weer bij collega’s opmerk. Niet dat ik dat bij andere bedrijven nooit tegenkwam, maar bij ons is dat de basisvoorwaarde als het ware. Tijdens de sollicatieronde, meer dan negen jaar geleden ondertussen, moest ik zelf eerst vier interviews ‘overleven’ vooraleer ik de grote baas mocht zien. Net voor ik het contract zou tekenen vroeg hij me nog peilend “Ben je wel zeker, Svend? Bij inno.com loop je steeds op te tippen van je tenen, net als een ballerina.” Geen andere woorden dan die hadden me meer kunnen overtuigen om ogenblikkelijk te tekenen. En gelukkig heb ik die roze tutu toch nooit moeten dragen.

Bij inno.com zetten we onze schouders mee onder de projecten van onze klanten om die te doen slagen, en zo een verschil te maken dat er ook toe doet. In dat kader hebben we het vaak over het ‘zwarte koffie’ principe. Zwarte koffie heeft namelijk de eigenschap dat eenmaal je er zelfs maar één druppeltje melk aan toevoegt, het nooit meer zwarte koffie kan worden, hoe veel koffie je er ook terug aan toevoegt. Het zwarte koffie principe is dus eigenlijk een verhaal over trouw zweren aan jezelf, en daar nooit van af te wijken.

Zelf heb ik al vaak getwijfeld of de koffie die ik schonk bij mijn klanten, wel voldoende zwart was, en ik weet dat veel collega’s ook twijfelen. Zoiets siert een mens, vind ik, de blijvende zoektocht naar uitmuntendheid. Maar voor wie lang blijft zoeken, kan de twijfel omslaan in vertwijfeling en zelfs cynisme. “Zwarte koffie? Slappe thee, ja!”.

Ik dacht altijd dat zwarte koffie te maken had met sensationele impact waarbij grote, langlopende problemen eindelijk eens kordaat en structureel werden opgelost, en dan lijkt veel van wat een doorsnee consultant doet inderdaad op slappe thee. Maar ik heb recent ingezien dat écht een verschil maken betekent dat je verder bouwt op wat al stevig is in de bestaande organisatie en processen, en dat je samen met – en op het tempo van – het management team stapsgewijs verder groeit. Je waardeert het bestaande en helpt dat verder ontplooien door een stuk van jouw expertise te delen. Op die manier draag je je kennis over en kan de organisatie zelfstandig verder, ook nadat je zelf al weer weg bent.

Zwarte koffie heeft dus meer te maken met ‘geniet, maar met mate’ dan met de ‘kick’ van cafeïne. Ik moest zelf eerst groeien om dat te begrijpen, net zoals ik nu één Italiaanse cappuccino zo veel meer weet te waarderen dan drie mokken straffe koffie.

3 gedachten over “wat is dat nu, dat ‘zwarte koffie’ principe ?

  1. Amai, mooi. Maak hier een aparte LinkedIn post van Svend! En stuur het door voor de interne nieuwsbrief ook.
    Potentieel voor een wederkerend item zelfs met andere auteurs.
    Als sjans da ge nog nie geheel met schrijfpensioen zijt!

  2. Svend, direct getriggerd door enkel nog maar de titel … mooi in z’n eerlijke eenvoud, authentieker testimonial kan men niet vinden. Zou je ’t ook niet publiekelijk willen delen met inno.com, Svend…? (blog voor inno.com LinkedIn homepage?)

Geef een reactie