de luie herder

De Sint vervulde onlangs eindelijk mijn kinderdroom, en bracht mij die Porsche die ik al zo lang wou. Al had ik toch wel op een iets groter model gehoopt, en géén Lego model. Nu wel, klein of groot, een Porsche staat garant voor een oogstrelende ervaring, en dus nam ik er een foto van met mijn reflex camera. Het is de eerste keer dat ik daarbij de 30 jaar oude manuele 50mm lens gebruik die nog van mijn grootvader is geweest. Waarom? Omdat ik daarvoor moest prutsen met de instellingen van die gesofisticeerde camera waarvan ik na acht jaar nog altijd geen enkele pagina in het handboek heb gelezen. Liever lui dan moe. Nu, ik werk al een hele tijd in de adviesverlening, en wij consultants houden wel van sterke en eenvoudige beeldspraak. Eén van die klassiekers is de mate waarin bedrijven (of individuen) zich aanpassen aan vernieuwing. Zo maakt men een onderscheid tussen de ‘innovators’ aan het ene uiteinde, die zich als eerste op elke innovatie storten, en aan het ander uiteinde de ‘laggards’, die de kat uit de boom kijken totdat dat beest er steendood uit valt. En blijkbaar vallen de verschillende categorieën ertussen ook nog eens netjes in een Gauss curve (1), en goochelen met dat soort statisische termen verleent alles automatisch een zweem van autoriteit, wat altijd goed is meegenomen. Ik maak er wel een punt van buiten elke categorie te blijven, en ga door het leven als een ‘lazy adopter’. Ik laat de dingen naar mij toe komen, en dan zie ik wel wat ik doe. Recent ben ik zo ook begonnen met het kijken naar de serie ‘House of Cards’, zo veel mensen bleven er zo veel goede dingen over zeggen, dus dan moest ik uiteindelijk toch ook maar eens zelf piepen. Ik vind het geweldig! Het hoofdpersonage, Frank Underwood, is een sociopaat, manipulator premier grand-cru, ultra-pragmatist en hij gaat letterlijk over lijken. Er is niets waardoor je sympathie kan voelen voor deze mens, zelfs in zijn relatie met zijn vrouw is hij kil en berekend. Iedere persoon, elk moment wordt gewikt en gewogen als een mogelijk instrument in zijn pad naar absolute macht. En toch kleeft er iets aan zijn manier van doen dat inspireert, namelijk de machinale efficiëntie waarmee hij draagvlak creëert voor zijn wil. Het is vooral de grondige voorbereiding van zijn tactisch plan, zijn vasthoudendheid en zijn manipulatieve stijl die inspireren. “Je bent jager of prooi” (2), deelt Frank ons ergens mee (3). Maar ik zie het anders, je hebt schapen, wolven maar ook herders. En ik zelf, ik ben een luie herder. Méééééh.


(1) zie bijvoorbeeld het artikel op Wikipedia
(2) Eigenlijk zegt hij zelf ijskoud “hunt or be hunted”, je kan er ook opnieuw van genieten via Youtube
(3) Niets nieuws voor de klareau lezer, dat thema komt regelmatig terug, zie bijvoorbeeld The Counselor: jager of prooi, je moet mensen strelen of kelen of waar zijn die jonge wolven.

Een gedachte over “de luie herder

Geef een reactie