de gelukkige massa moordenaar

Felix is een rasechte kattennaam. Dat dacht ik toch totdat ik er een top 100 lijstje op na pluisde met de meest populaire kattennamen en Felix pas op plaats 50 zag staan. Misschien heb ik toch net wat te veel reclame gezien dan goed is voor mij. Wat ik me wel nog correct herinner uit de lessen Latijn is dat Felix gelukkig betekent in het Nederlands. Bij mijn ouders thuis hadden we in mijn jeugd al twee katers, Garfield en Boris. Vandaag hebben we ook een poes, Tigra. Alle drie gelukzalig en genereus in het delen daarvan met hun baasjes. Op straat kom ik ook af en toe ook nog eens katten tegen die een snelle knuffel komen stelen bij mij.

Maar wat blijkt nu de waarheid te zijn over deze ogenschijnlijk lieftallige, snoezige en schattige beestjes? Wel, de huiskat blijkt een bloeddorstige ‘moordenaar’ te zijn die volledige soorten vogels en muizen heeft uitgeroeid. Wij, de mens, hebben die massaslachtingen bespoedigd, door zo massaal katten als huisdier te nemen. De ruim 2 miljoen katten (1) in België zorgen er collectief voor dat er geen enkele tuin meer veilig is voor vogel of muis. Felix blijkt in werkelijkheid dus een gelukkige massa moordenaar te zijn.

Het recente boek ‘Cat Wars’ klaagt die negatieve impact van de huiskat op de biodiversiteit aan en pleit voor radicale oplossingen: opsluiting, doding, sterilisatie of ‘huisarrest’ voor alle vrije katten (2). Ik heb een genuanceerde mening over dat voorstel: serieus?!

De (on)balans die wij als mens hebben met de natuur zal altijd een impact hebben op haar biodiversiteit. We zijn een integraal onderdeel van de natuur die ons leven schenkt via groenten, fruit, lucht, water, zon, vis, vlees en alles wat we doen heeft daarop onvermijdelijk gevolgen. Maar stel nu inderdaad dat we noch inzoomen op de impact van huisspinnen op de insecten populatie, noch op de impact van veeteelt op broeikasgassen en klimaatverwarming, noch op de impact van vervuiling in het algemeen, maar onze blik moedwillig beperken tot enkel de huiskat. Waarom zou de uitroeiing van één soort (roofdier) dan beter zijn dan de afslachting van een andere soort (prooi)? Of voldoende? Neen, als we het écht goed voor hebben met de natuur, dan mogen we ons niet beperken en moeten we moedig de redenering doortrekken naar haar noodzakelijke en finale consequentie: de sterilisatie van de mens.


(1) Statistiek geplukt uit artikel van het Nieuwsblad uit 2014.
(2) Ik heb het boek niet gelezen en zal dat ook niet doen. Ik ben wel begonnen aan een recensie erover in The Huffington Post. Zelfs die recensie heb ik niet uitgelezen. De Standaard heeft er ondertussen ook al twee artikels aan gewijd (‘Er sluipt een killler door uw tuin‘ en ‘Noem een kat een kat‘). Je raadt het al, ik heb die ook niet uitgelezen. Ik heb wel deze video oproep bekeken van Peter Terryn, die toch wel degelijk sarcastisch lijkt bedoeld. In die video zijn alvast geen katten gedood, getuige onderstaand commentaar op zijn facebook pagina.

peter-terryn-facebook-commentaar-over-filmpje-141016

Een gedachte over “de gelukkige massa moordenaar

Geef een reactie