creatieve lust

Het is een zwoele middag in het Zuiden van Frankrijk. Door de gesloten gordijnen valt een streep zonlicht over twee lichamen, bezweet, dicht op elkaar en nog enkel bedekt door ondergoed. Eén hand omklemt een torso terwijl een andere net verdwijnt onder een onderbroek.

Dat beeld is het eerste dat bij mij opkomt als ik denk aan het woord lust. Het is ook één van de foto’s van de cover van de langspeelplaat uit 1988 van Robert Long, “Hartstocht” getiteld (1). Ik was amper dertien jaar toen, en de foto’s van die LP van mijn zus vond ik toen nog erg verwarrend: de suggestieve lichamelijke intimiteit van de slaapkamer, maar dan wél met twee mannen. Visueel mocht het album dan al provocatief zijn maar muzikaal was het oersaai, en dat is het vandaag nog altijd (2). 1988 was muzikaal over het algemeen blijkbaar nogal saai als ik de hitlijsten erop na kijk (3) met “I’ve had the time of my life” en “Nothing gonna change my love for you” respectievelijk op plaats 1 & 2 van de TOP 40. Pas rondom plaats 27 wordt het interessant met “Desire” van U2, een nummer, weeral, over die tijdloze begeerte.

Begeerte is onverwoestbaar en onlosmakelijk verbonden met ons menselijk lot. Het is de behoefte om de immer voortschrijdende horizon te bereiken. Het paradoxale aan lust is immers dat eens bevredigd, ze bijna ogenblikkelijk weer in alle hevigheid onbrandt. Ze is onverzadigbaar en komt in vele vormen: rauw sexueel of via de ordinaire roes van alcohol, drugs, dwangmatig kopen, binge serie kijken of copieus eten. Meer, meer, méér!

Volgens het Bijbels scheppingsverhaal begon die drang naar overdadig eten met één appel van de boom van wijsheid, en dat kostte ons per direct onze plaats in het paradijs. De andere boom in de tuin van Eden was nochtans de boom van het leven, maar we verkozen blijkbaar kennis boven het eeuwig leven. De lust in al haar vormen is de hunkering om toch terug aansluiting te maken met die verloren eeuwige éénheid. Door je over te geven aan lust kan je jezelf immers verliezen in een meer primitieve vorm van zijn, gestript van taal en cultuur.

De prikkeling die ik boven alle anderen verkies is die van de creatieve lust. Ze bekruipt mij regelmatig en wanneer ze dat doet volg ik de raad van Oscar Wilde (4) en geef ik er mij gewillig aan over. Het is vooral de opbouw van de creatieve spanning die mij telkens weer aantrekt en die ik ook bewust opzoek wanneer ik rusteloos wordt. Eens dat we elkaar bevredigd hebben verlies ik echter direct alle interesse. Die vulgaire en zich steeds herhalende vluchtigheid deert mij niet, want dit is een lust voor het leven zélf.

“Got a lust for life
Yeah, a lust for life
I got a lust for life
Oh, a lust for life
Got a lust for life
Yeah a lust for life
I got a lust for life” (5)


bron foto: Lujuria / Lust: Pecado Original door Gabriel S. Delgado C, via Flickr

(1) http://www.musicmeter.nl/album/47101
(2) Sorry zus, de coloribus et gustibus etcetera
(3) http://www.top40.nl/bijzondere-lijsten/top-100-jaaroverzichten/1988
(4) “The only way to get rid of temptation is to yield to it… I can resist everything but temptation”: http://www.brainyquote.com/quotes/quotes/o/oscarwilde108207.html
(5) Laatste strofen uit het liedje van Iggy Pop “Lust for life”.  Dat liedje werd erg populair in de soundtrack van de film Trainspotting, waarin drugsgebruik nauw verweven was met het script.

 

Geef een reactie