Bo n’est pas Belle

Ik heb een mannelijk geslachtsorgaan en ook een mannelijke hormonenhuishouding. Op mijn paspoort staat bij mijn geslacht dan ook ‘mannelijk’ te lezen. Dat zal geen verrassing zijn voor de meesten, maar in deze tijden van transgenders kan het nooit kwaad om daar transparant over te zijn. In de praktijk vertoon ik toch veel eigenschappen die als typisch vrouwelijk te boek staan, zoals empathie en luistervaardigheid. Ik ken mannen die andere typische vrouwelijke eigenschappen vertonen zoals overmatig tateren (1), daar heb ik zelf dan weer geen last van. Ik beschouw mezelf dan ook niet zozeer als een ‘man’ in contrast met de ‘vrouw’, omdat ik oprecht geloof in de gelijkwaardigheid tussen mensen, onafhankelijk van hun geslacht, geaardheid, ras, geloof … etcetera.

Tussen man en vrouw zijn er wel degelijk ontegensprekelijke fysiologische verschillen: de penis, de adamsappel, de vagina, de baarmoeder en de borsten. En oh, wat houd ik van borsten, maar ik wijk al direct af (2). Die fysiologische verschillen zijn vandaag echter niet langer permanent: baarmoeders worden soms operatief weggenomen, borsten worden op verzoek kunstmatig vergroot voor esthetische redenen of chirurgisch verwijderd voor medische redenen. En zelfs hormonaal kan er vandaag ingegrepen worden, al dan niet om medische redenen. Maar ik (3) kan onmogelijk vatten waarom iemand ooit zo ver zou willen gaan om een geslachtsverandering te ondergaan, het overstijgt ruimschoots mijn empatisch vermogen.

Toch is nu net dat wat de VTM journalist Van Spilbeeck van plan is. Toen ik de reportage van Cathérine (4) “Boudewijn wordt Bo” op VTM hierover bekeek, was het onafgebroken met open mond, met na afloop dan ook lelijk gesprongen lippen. Ik begrijp wel dat het georkestreerd mediaverhaal van Bo inspirerend is voor alle mensen die ook worstelen met een gevoel van ongelijkheid dat ze willen effenen (5). Zeker omdat het verhaal zo eenzijdig positief wordt gebracht. Enkele keren kwam de schaduwzijde van de transformatie van Boudewijn wel kort aan bod: de suïcidale gedachtes tot misschien zelfs zelfmoordpogingen, en de waarschuwing van de begeleidende psychiater voor de mogelijkse finale breuk met intimi uit de directe omgeving, maar telkens werd hier niet verder op ingegaan. Er werd ook niet gepeild naar de oorsprong van die fixatie op datgene dat nu net zo stereotyperend is voor ‘het vrouwelijke’: het kokette.

Nu wel, die vragen blijven vooralsnog onbeantwoord, maar ik ben de laatste om Bo te willen veroordelen, ik wens haar en haar gezin oprecht alle geluk toe (5). Ik vind het wel bevreemdend dat dit verhaal zo bejubeld wordt in de media (6). Het is inderdaad een daad van doorzetting. Maar dat haast iedereen als in een krampachtige reflex van politieke correctheid (7) deze transformatie beschouwt als ware het een heldendaad, is er voor mij toch helemaal over. Het zijn eerder de kleine stille heldendaden van aanvaarding en de onbaatzuchtige heldendaden jegens anderen die stichtende voorbeelden moeten zijn voor ons allen.

De media zagen dat toch wat anders deze week. Maar toen ik van mijn werkweek thuis kwam, en even doelloos rondzapte, kreeg de hele nuancering rondom de genderneutraliteit een nét andere invulling dankzij een al wat oudere aflevering van South Park rondom geslachtsverandering, waaruit ik afsluitend het volgende deel:

The key difference between men and women is that women can have babies.
If you can’t have babies, then you’re a man.” (8)

Mr. Garrison School GIF by South Park  - Find & Share on GIPHY


(1) Ja, dat is seksistisch, maar toch ook weer niet omdat ik in dezelfde zin onderken dat ook mannen het doen.
(2) Borsten zijn voor mij wat eekhoorns zijn voor die labrador uit de film ‘Up’.

(3) Net zoals Otto-Jan Ham in de DIW aflevering van afgelopen donderdag 28/02/2018. Hij verwoordde het lyrisch als volgt: “Ik zeg altijd dat ik ruimdenkend ben. Maar hier moet ik toch goed over nadenken. Mijn verstand is niet groot genoeg.” Het eerste satirisch stuk dat DIW bracht over Bo, was al érg geslaagd. Het tweede beneemt je echter even van al je adem, zodat je daarna kan uitbarsten in een epische lach- en hoestbui.
(4) De aflevering kan je hier bekijken, maar voel je zeker niet verplicht.
(5) De open brief van Jani is in dat opzicht heel mooi en warm, en ik schaar er mij ook achter, behalve dan dat ik de beweegredenen niet begrijp.
(6) Het is niet alleen groot nieuws in België, het is zelfs wereldnieuws.
(7) Of uit schrik om transfoob te zijn. Die term wordt blijkbaar gebruikt, zonder dat ze te vinden is in de VanDale of in de psychiatrie. Wikipedia is echter daardoor niet te stoppen, en Twitter ook niet.
(8) Uit de verder erg aangenaam foute aflevering “eek, a penis!”. Diet trouwens gaat over de leerkracht Garrison die eerder van man tot vrouw veranderde, maar nu toch terug weer man wil worden, in zijn eigen woorden: “it was a big mistake”.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.