de waarheid komt uit een revolver

“That’s how this works, man. The one holding the gun gets to tell the truth”.

Wat een treffende quote.

Het is Teddy die dit vertelt aan Dwight. Teddy zit in de kofferbak van Dwight, en wordt door hem onder schot gehouden.

Het leven van Dwight stond hiervoor al vele jaren op pauze. ’s Nachts las hij boeken in zijn stilstaande en roestende wagen en hij sliep daar ook in. Door de dag hing hij rond aan de kust om tegen het einde van de middag lege flessen te verzamelen en met het leeggeld daarvan in zijn onderhoud te voorzien. Moest hij zich eens wassen, dan sloop hij een huis binnen terwijl diens bewoners niet thuis waren en nam er een bad.

Dit ging zijn gangetje totdat de buurtagent hem meenam naar het bureau. “Je bent niet in de problemen. Ik moet je iets vertellen en ik wou niet dat je dit op je eentje vernam via het nieuws. Ik wou dat er iemand bij je was als je het hoorde. De moordenaar van je ouders wordt binnenkort vrijgelaten.”

Zijn reactie is gelaten, apathisch.

Maar zijn eerste handeling daarna is symbolisch en hint naar een andere dynamiek. Dwight haalt uit de koffer van zijn auto de batterij die hij daar had opgeslagen. Hij sluit de batterij opnieuw aan, draait de sleutel in het stopcontact en de motor slaat aan. De pauze is voorbij.

Hij koopt een kaart en vertrekt naar de gevangenis waar Wade, de moordenaar van zijn ouders, voorlopig nog opgesloten zit. Eens dat die is vrijgekomen vermoord Dwight hem met twee messteken: één in de keel, de tweede in de slaap.

Geweld kweekt geweld. Het pad van wraak volgt daarmee een kille en onomkeerbare boekhouding van totale wederzijdse uitroeiing. Dat pad brengt Teddy, de broer van Wade, en Dwight uiteindelijk bij elkaar en ontlokt de wijsheid dat waarheid voortkomt uit macht (“the one holding the gun”).

Dwight houdt dan misschien wel een geweer vast, maar hij wordt zelf ook onder schot gehouden door een onzichtbare hand die hem recht naar zijn ondergang leidt. In zijn geval is die onzichtbare hand uitgestelde rouw vermomd als blinde wraak.

Waarheid is niet afdwingbaar.

Rechtvaardigheid is niet afdwingbaar.

Probeer je dat toch dan heb je zeker niet in de hand welke hand je in de hand heeft: onvermijdelijkheid.

Maar elke volgende keuze is de jouwe om te maken. En zo ook neemt Dwight helemaal aan zijn einde een beslissende keuze.

Blue ruin is mooie, rauwe, trage en tragische cinema.

Deze bijdrage was gepubliceerd in recensie.

Geef een reactie