minder is meer

Deed iemand net het licht aan? Iets is er veranderd. Alles heeft opeens een zijde zachte glans. En neen, ik heb het niet over een nieuwe wasverzachter. Mensen komen minder scherp over. En mijn eigen stokpaardjes hebben ineens een nostalgisch aandoende vintage look.

Als alles ineens is veranderd, dan is het meer waarschijnlijk dat het de toeschouwer is, ik, die anders kijkt naar het schouwspel dan dat dat spel ineens anders wordt gespeeld.

Een tijdje geleden stapte ik inderdaad over een symbolische streep van verandering. 39 streep 40. Maar er gebeurde toen niets bijzonders. Het is niet alsof de natuur plotsklaps ‘coole’ en tot dan toe verborgen mogelijkheden ontplooide. Neen, niets van dat. Eigenlijk is het eerder omgekeerd. Als de natuur al iets duidelijk maakt is het net dat er minder mogelijkheden overblijven. Na al die jaren er keihard voor te gaan, sta je even stil, buiten adem en wat onwennig omdat je pauzes niet gewoon bent. En je kijkt terug naar het traject dat je al aflegde.

Tot nu toe zoefde je in je tunnel richting de droom die je moest waarmaken. Je velde vandaar uit allerlei oordelen over de stations die je achter je liet met je ‘meer-en-beter’ supersonische trein. Maar nu dat zoeven trager en trager wordt en het einde van de tunnel nog geen meter dichterbij kwam beklaag je je eerder over verouderde trein infrastructuur dan dat je eigen bestemming of tempo in vraag stelt.

Maar wat als er geen bestemming is, maar enkel de reis? Als er niets meer moet bewezen worden door te worden wie je zou moeten zijn, of te blijven wie je was, dan kleurt het perspectief ineens anders. Onvoltooide ambities kunnen, als een ballonetje, worden los gelaten, en in haar vlucht omhoog rukt die ballon de lens van je neus, de lens van de dwang, van de eis, van het moeten.

Als je minder moet wordt je zelf milder en het schouwspel zachter.

Minder is meer.

 


met dank aan Cristian voor het delen van de illustratie: http://www.conniewonnie.com/

Een gedachte over “minder is meer

Geef een reactie